الهی نامچه

اصلا ما که باشیم که تشریح کنیم؟ چه باشیم که شرح شویم؟

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۴, چهارشنبه

#3

الهی ! پاره‌گان دیروزیم . محتاج به جوال دوزیم

ارسال شده توسط خواجه آبدوالله در ۱۹:۳۱

با ایمیل ارسال کنید این را در وبلاگ بنویسید!‏هم‌رسانی در X هم‌رسانی در «فیس‌بوک»‏هم‌رسانی در Pinterest

پیام جدیدتر پیام قدیمی تر صفحهٔ اصلی

اشتراک در

پست‌ها

پست‌ها

نظرات

نظرات

بايگانی وبلاگ

▼ 2011 (27)
- ◄ اکتبر (2)
- ◄ سپتامبر (3)
- ◄ اوت (1)
- ◄ ژوئیهٔ (2)
- ◄ ژوئن (6)
- ▼ مهٔ (13)
  - #10
  - یادآوری
  - #9
  - بازگشت موعظه به سوی اوست
  - #8
  - #7
  - #6
  - #5
  - #4
  - #3
  - #2
  - #1
  - مطلع

درباره من

خواجه آبدوالله: حقیر در خانواده ای مذهبی ، ولایت مدار، هنرمند ، عالم و الخ چشم به جهان گشودم . اگرچه باری تعالی سخن گفتن در لحظه میلاد را از من دریغ داشتند تا هرچه زور هم که بزنم خرواری امتیاز از ولی امرم کمتر داشته باشم ، لکن پس از مدتی کوتاه زبانم باز شد و بی واسطه شروع به حمد و ستایش پروردگار نمودم،گونه ای که اطرافیان از مشاهده‌ی آن واقعه به دهان فراخی دچار شدند و به ریزش کرک گرفتار.چیزی نگذشته بود که به پیشنهاد ابوی آغاز به تحصیل علوم مختلفی چون فقه و کلام و فلسفه و فیزیک و کامبی یوتر و الکترونیک نمودم. در نوجوانی با مرشدی آشنا شدم بس فقید که مطربی میکرد با وایولین ، از بهر ارتزاق ، نامش حسین بن جعفر.ایشان در محضر خود مرا با دو نکته آشنا نمود ؛ قافیه در گفتار و ذکر مدام پروردگار ؛ حمد و سجع . مرشد را گفتم یا شیخ! اندرزی گو که از یاد اله غافل نگردم و مدام متذکر شوم . مرشد تبسمی کرد و فرمود نظاره کن به خلق خدا و حاکمان خلق خدا . در هر عملی ذکری خواهی یافت و در هر عکس العملی ذکری مزید

مشاهده نمایه کامل من

زمینه پنجره عکس. تصاویر زمینه ایجادشده توسط duncan1890. با پشتیبانی Blogger.