#10

الهی ! چون غضب کنی زمینی به ترس و لرزه درآید و خلقی هلاک گردند .
ایضاً چون شعف کنی ، زمینی به رقص و لرزه درآید و خلقی وفات نمایند.

یادآوری

الهی ! آنچه از آن بالا مشاهده می‌فرمایی کره زمین است .

#9

الهی ! چگونه است که به گاه ستاندن ، نقدا ً به حساب رسی و چون وقت عطایت شود ، جز نسیه و وعده‌ی بعید هیچ نشناسی؟

بازگشت موعظه به سوی اوست

الهی ! آنچه برای خود میپسندی برای ما هم یپسند و آنچه برای خود نمیپسندی برای ما نیز روا مدار.

#8

الهی! سیخ و کمربندمان مزن و سیگار بر تن ما خاموش مکن از بهر زورآزمایی و جلوه دادن توانایی . که با رقم 123 آشنایی ؛ اورژانس اجتماعی.

#7

الهی ! کلنگی زده شد ، بنایی فرو ریخت . آبی ریخته شد ، شهری آواره گشت. آواره‌ای آه کشید ، حاکمی به دستپاچگی افتاد.

#6

الهی! بهارت مایه‌ی حیات نباتات و گرده‌ها ضامن بقای نسل‌شان است، مرحمتی نما که  عطسه برقرار و بینی ما آب‌فشان است.

الهی ! جمعی به معاشقه مشغول و از این رابطه غباری برجاست . دیگران را از این معامله دست‌به‌دماغی رواست؟

#5

الهی ! رئیس الوزرا خشم کرده از سر ناز . رئیس الرؤسا مانده و غمِ ریزش پشمهای دراز

 الهی ! خونها ریخته و خوان‌ها برکنده و محبس‌ها آکنده . شبگیر نزدیک است و ظالمان سرافکنده

#4

الهی! بخت ما همرنگ سفره‌ی ماست . سیاه است و این نه از سلیقه‌ی مادر ، که از بصیرت حاکم ماست. نفت مالیده به نان و نان به فراوان در سفره ، از این بهتر کِراست؟

#3

الهی ! پاره‌گان دیروزیم . محتاج به جوال دوزیم

#2

الهی ! اوضاع ما بسی خراب است . حرکتی بزن که نقشمان برآب است

#1

الهی ! بیراهه ای را که در آنیم ، اندکی راست گردان . که تو در راست کردن توانایی ای یکتای فردان

مطلع

الهی ! کتابت این بلاگ مرا چه سود ؟ که از توست بود و نبود .
 به طریقی منهدم نموده ام هر آنچه را که در اوراق نگاشته ام  ، که همه کمتر از مقام تو پنداشته ام